โลกใบกลมๆของเด็ก (??) ขี้เหงา + เอาแต่ใจ

ทำไมเพื่อนๆถึงมองว่าเด็กเอาแต่ใจ อารมณ์แปรปรวนง่ายอย่างเรา

แถมยังขี้ใจน้อย + เจ้าคิด (ไปทางเจ้าแค้น แหะๆ) ถึงมองโลกในแง่ดี

ทั้งๆที่แม่มดก็คิดว่าตัวเองเป็นคนปกติ มองคนก็มองด้วยสองตาเหมือนกับคนอื่น

บางที...ติดที่จะตัดสินคนเพียงแค่แรกเห็นด้วยซ้ำ (อันนี้ไม่ดีเอาซะเลย - -")

อาจเพราะเวลามีใครมาปรึกษา (พูดอีกอย่างคือมาเม้า ^ ^)

แม่มดมักจะติดอาการชอบหาข้อแก้ต่างเวลาใครพูดถึงอีกคนในแง่ไม่ดี

เราก็มักจะหาข้ออ้าง หรือ เอาข้อดีเขามาหยิบยก จนบางทีคนพูดเปลี่ยนเรื่องเอาดื้อๆ

ที่จริง...อาการแบบที่แม่มดเป็น แม่มดเชื่อว่าไม่ใช่แม่มดคนเดียวหรอกที่เป็น

น่าจะมีเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกอีกหลายชีวิต ที่เป็นเหมือนกับแม่มด

ไม่รู้ว่ามันมีชื่อทางการแพทย์ว่าอะไร (โห...) แต่แม่มดก็บัญญัติมันเอาเองว่า

อาการ "เลือกมองด้านดี" มากกว่า... (โอ้โฮ...ไม่จบแพทย์ก็วินิจฉัยมันเองได้ - -*)

เป็นอาการของสายตาที่มองเห็นทั้งข้อดี กับ ข้อเสีย ของคน แล้วเลือกที่จะมองด้านดีเข้าไว้

ส่วนข้อเสียใครจะทำเป็นไม่เห็น หรือ จะเก็บไว้ส่วนอื่นในร่างกายก็แล้วแต่ความถนัดของตน

ที่จริง ไอ้เรามันก็แค่มนุษย์เดินดินธรรมดาคนนึง

จะว่ามองเห็นทางธรรมแล้วก็ดี พวกจิตใจสูงส่งก็ดี คงไม่อาจปีนถึง หรือถ้าเริ่มปีนอาจตกมา

คอ แขน ขา หักตายซะก่อน หรืออาจจะหัวระเบิดตั้งแต่เริ่มคิด แหะ

เพียงแต่...เวลาที่มานั่งคิดว่า ในโลกใบนี้เรายังต้องเจอใครอีกมาก

ชีวิตของเราไม่ได้หยุดอยู่ที่คนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ตลอด

เราอาจจะเป็นได้ทั้งเพื่อนเก่า เพื่อนปัจจุบัน และ เพื่อนใหม่ของใครๆอีกหลายคน

ตราบเท่าที่กาลเวลามันยังหมุนติ้วๆ และขาเราก็เดินต่อกแต่กๆ ไปกับลมหายใจยามมีชีวิต

แล้วมันก็อดคิดไม่ได้ว่า...ถ้าหากเราปล่อยใจตัวเองให้ไปตามโทสะ กับ อคติ

มองแต่ด้านลบ มองแต่ด้านที่ทำให้ตัวเองรุสึกชิงชัง โกรธคึ้งกัน...

ฉันจะเดินต่อไปอย่างมีความสุขได้ไหม???

ในเมื่อ...โลกใบนี้ก็สร้างให้มนุษย์อย่างเราเป็นสัตว์สังคมอยู่แล้วด้วย

พอคิดได้อย่างนี้...ก็เลยไม่ค่อยอยากที่จะมองใครในแง่ร้ายสักเท่าไร

คงเพราะไม่อยากจให้เกิดอคติขณะที่เรายังตัองเดินทางสายชีวิตร่วมกับเขาไปอีกยาวไกล

แต่อย่าเข้าใจผิดว่า...คนอย่างแม่มดจะเกิดอคติ กับ มองใครในแง่ร้ายไม่เป็น

ตรงกันข้ามเสียด้วย แม่มดติดจะเป็นคนที่ถ้าเกลียดใครแล้วชาตินี้อย่าได้มาใกล้กันอีก

ส่วนเจ้าอคติก็ขยันมีกับคนที่ไม่ถูกชะตาได้บ่อยจนน่าปวดหัว (กะบาล)

แต่ "อคติ" เกิดไปมันก็เท่านั้น...ถึงจะรุสึกไม่ดีกับเขา แต่เราก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปด่าทอ

เขาเป็นตัวของเขา เราก็เป็นตัวของเรา ทั้งสองคนต่างมีสิทธิที่จะคิดจะทำอะไร

ในฐานะมนุษย์ได้เท่ากัน แล้วเราเองไม่ใช่เหรอที่จะทรมานกะฟามคิดแย่ๆของตัวเองคนเดียว

เคยนะ...ที่รู้สึกอคติกับใครสักคนเพียงเพราะเขามีท่าทางไม่เป็นมิตร ทำเอาเราไม่ถูกชะตา

แต่พอลองคบหา คุยกันไปนานๆก็มารู้สึกละอายฟามคิดตัวเองเอาภายหลัง

จนเกิดเจ้าคำๆนี้ในใจ "ทำไมเราเป็นคนแบบนี้..."

จะว่าไปแล้ว...ที่เรามองเขาว่าไม่เป็นมิตร มองเขาว่าไม่ดีสารพัด

มันเป็นเพราะเราจำกัดกรอบความคิดและมุมมองที่มีต่อตัวตนของเขาแคบไปหรือเปล่า

ถ้าหากในตอนนั้นเรามีสติ เราเปิดใจศึกษาตัวตนของเขาให้กว้างสักนิด

เราก็คงไม่ต้องมาเหนื่อยกับอคติแย่ๆที่ตัวเองสร้างขึ้น และก็มาละอายใจเอาภายหลังแบบนี้

การมองคน มันก็เป็นสิทธิของแต่ละฃีวิตที่จะเลือกโฟกัสส่วนดีส่วนเสียในสัดส่วนแค่ไหน

เพียงแต่...จะดีกว่าไหมถ้าหากเราเลือกจะมองในแง่ดีของเขา แล้วเก็บข้อเสียที่เขามี

เอาไว้ในใจเราเองลับๆ

อย่างน้อย...ความรุสึกที่เรามีต่อด้านดีของเขา ก็จะทำให้มิตรภาพดีๆเกิดขึ้นในใจคนสองคนต่อไป

ถ้าหากวันไหนเรารุสึกว่าแง่ร้ายของเขามันมากเกินไป หรือมากจนไม่น่ารับไหว

ก็ค่อยๆบอกเขา ค่อยๆปรับ ค่อยๆหาทางเยียวยาให้กับเขา

แล้วถ้าเขาโกรธ หรือ ไม่คิดจะปรับปรุงและหมั่นสร้างข้อเสียเพิ่มอีกก็คงเป็นเรื่องของเขา

ซึ่งอีกไม่นานสังคมรอบตัวเขาก็จะพิพากษากันเอง เราไม่ต้องมาเหนื่อยจับจ้องหรอกมั้ง

วิธีนั้นมันคงดีกว่าการที่จะต้องมานั่งจงเกลียดจงชัง ขุดคุ้ยแง่ร้ายๆ หรือปมด้อยของเขามามอง

มองแล้วมันได้อะไร มองแล้วเราก็รู้สึกไม่ดี รู้สึกแย่ ...

แย่ทั้งต่อเขา แย่ทั้งสุขภาพจิตตัวเอง แล้วมันช่วยให้ใครดีขึ้นหรือเปล่า

เพียงแค่เลือกมองคนในด้านดีให้มากขึ้น เราก็สบายใจ และก็ได้มิตรเพิ่มขึ้น

แถมยังทำให้เราดูเฟรนด์รี่ขึ้นอีก ซึ่งวิธีนี้มันยังช่วยให้เรามีความสุขอย่างง่าย

และทำให้ตัวเองดูดีขึ้นอีก...จริงไหมคะ

พอเขียนมาถึงตรงนี้...เราก็ยังมาลองคิดถึงคนมากมายที่เรารุจัก

ถึงส่วนมากจะ (พยายาม) เลือกมองคนในแง่ดี

แต่ก็มีบางคนที่เรารู้สึกกับข้อเสียของเขามากจนโฟกัสสายตาอยู่ที่จุดนั้น

มันไม่มีความสุขเลยจริงๆนะ พอรุสึกไม่ดีจนอคติแล้วมาเจอหน้ากัน

เราก็จะทำอาการแย่ๆ หรือถ้าทำดีมันก็ไม่จริงใจ ลงท้ายก็จะเกิดการหมางใจกันทั้งคู่

แต่แม่มดก็ตั้งใจไว้แล้วล่ะ...ว่าเวลาต่อจากนี้ ถ้าเราเบนสายตาไปยังส่วนดีอื่นๆของเขาได้

เราก็คงจะมีความสุขขึ้น และมิตรภาพดีๆคงเกิดขึ้น "ระหว่างเรา" ได้สักวัน

ขอแค่...มีวันที่จะมอง "เขา" ในด้านดี... ได้สักวัน...