โลกใบกลมๆของเด็ก (??) ขี้เหงา + เอาแต่ใจ

สวัสดีค่ะ

รุสึกเลยว่าตัวเองหายหัวไปนานมาก

แรกๆว่าจะอัพอะไรที่มีสาระ

แต่ว่า...งานเยอะจริงๆ เลยต้องพักสาระไว้ก่อน

อยากมาปัดฝุ่นบล็อค เด๋วใครจะหาว่าบ้านนี้ร้าง เหอๆ

ช่วงนี้อะไรๆก็กำลังดีค่ะ ติดแค่งานเยอะ + ยาก เรียนหนัก พักผ่อนน้อย

แต่ก็...ใดใดในโลกล้วนอนิจจังนี่

มีสุข ก็ต้องมีทุกข์เป็นของคู่กัน

ช่วงนี้ แม่มดกำลังรู้สึกอึดอัด อึดอัดกับสถานะตัวเอง

จนบางทีก็คิดอยากจะเปลี่ยนที่ยืนเอาดื้อๆ

เคยเป็นไหมคะ

ที่ต้องยืนตรงกลางระหว่างคนสองฝ่าย

เคยไหม

ที่ต้องยืนอยู่ ท่ามกลางคนสองฟามรุสึก

ถึงไม่ต้องเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ก็เจ็บเพราะมันเลือกไม่ได้

ฝ่ายนึงก็เพื่อน อีกฝ่ายก็เพื่อน

ทำได้แต่รับฟัง รับรู้ แต่ไม่สามารถระบายอะไรออกมาได้เลย

ถ้าพูดไปก็เท่าก้บขายเพื่อนให้อีกฝ่ายฟัง เอาความลับไปเล่าให้อีกฝ่ายรับรู้

จะทำอะไร ก็มีแต่เสียกับเสีย ไม่มีทางเลือกอื่นเลย

นอกจากต้องเก็บมันไว้

ไม่อยากให้เพื่อนต้องทะเลาะกัน ไม่อยากให้เพื่อนรู้สึกไม่ดีต่อกัน

แต่ก็ทำไม่ได้

เราไม่สามารถห้ามความคิดของใครได้ พอๆกับไม่สามารถเปลี่ยนสันดานคนได้ฉันนั้น

ฉันทำอะไรไม่ได้ นอกจากคอยรับฟัง

ฟังเสร็จก็ปล่อยให้มันตกตะกอนอยู่อย่างนั้น แล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่พวกแกรู้ไหม ว่าฉันเจ็บนะ ทุกข์นะ ทรมานนะ

สงสัยด้วย อยากถามด้วย อยากระบายด้วย

แต่ว่า...ฉันไม่สามารถทำได้เลย

ไม่สามารถบอกเพื่อนคนไหนได้เลยสักคนเดียว เฮ้อ...

 

...ถึงมันจะอึดอัด แต่ก็ยังนึกขอบใจตัวเองที่ชอบมองอะไรในแง่ดี

มันเลยพอประทังให้ตัวเองไม่คิดมากจนทำอะไรบ้า เหอๆ

ก็ได้แต่หวังว่า เวลาจะช่วยให้ปัญหาคลี่คลายเร็วๆมั้ง

นั่นสิ...ทุกปัญหามันมีทางออก ขอแค่มองหามันให้เจอ

 

ป.ล. ช่วงนี้ตั้งแต่ย้ายมาอยู่หอรุสึกเลยว่ากลายเป็นคนมีความรับผิดชอบมากขึ้น

เพิ่งรุสึกว่าตัวเองเข้มแข็งกว่าที่คิด อยู่ได้ ปรับตัวได้

ทำอะไรด้วยตัวเองเป็นอีกตั้งหลายอย่าง

แต่ก็ห่วงแม่ เพราะแม่เหงา แม่ยังรับไม่ค่อยได้เท่าไร

ห่วงน้องชาย เพราะน้องชายไม่ยอมมาดูแลแม่เลย ทำเอาเราคิดหนัก

 

ป.ล. 2 ไปบริจาคเลือดมาเมื่อวาน แต่เค้าไม่ให้บริจาค เค้าว่าเลือดลอย

แล้วหมอก็บอกให้พักผ่อนมากๆ + ทานอาหารให้มีประโยชน์

เอ่อ...ก็หมู่นี้กินแต่มาม่า จะมาบริจาคก็นอนมัน 3 ชั่วโมง

กะจะอำหมอ แต่ก็ก็ไม่รอด แย่จัง T^T